Home sweet home, zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens, home is where the heart is.
Hoe waar is dit als je in een ver buitenland zit. Een comfortabele plek waar je je " thuis" voelt na een middag gefrustreerd door de stad te hebben gedwaald omdat taxi chauffeurs jouw uitspraak niet verstaan of lekker kunt "internetten", of het lompe gedrag van Chinezen kunt afzeiken met andere buitenlandse huisgenoten, is heel belangrijk.
Dus waar moet mijn tijdelijke thuis aan voldoen? Zie hier mijn verlanglijstje zoals ik die voor mijn zoektocht had opgesteld:
1. Budget. Max. 2000 RMB, dat is ongeveer 232 euro.
2. Comfort. Schoon, fris, gezellig, wifi, goed geoutileerde keuken, wasmachine, bed en bureau.
3. Locatie. Ergens tussen de uni en het centrum, dichtbij een metrohalte. Volgens de kaart kom ik dan uit op de wijk Jing'an.
4. Huisgenoten. Het liefst met chinezen, om begrijpelijke redenen.
Na wat kamers te hebben gezien werd dit op een gegeven moment het lijstje:
1. Niet meer dan 2500 RMB = 290 euro EXCL. gas, water, electra, internet
2.Schoon, fris, en GEZELLIG, dit is hetzelfde als GEEN tl verlichting. Niet hoger dan de 5e etage, airco en verwarming.
3. Jing' an of dicht bij de uni (dus verder van het centrum)
4. Geen feestbeesten.
Toelichting:
1 en 2. De kamers onder de 2000 RMB die ik heb gezien waren helemaal uitgewoond of bevonden zich in een apartement dat laten we zeggen heel basic was ingericht. Niks gezelligs of knus, veel triplex meubelen, grote tv's witte muren, het goedkoopste versleten laminaat parket, of hele opzichtige grote bankstellen voorzien van het aller ongezelligste TL verlichting (krijg zelfs kriebels als ik het opschrijf). De liften zagen er niet echt fris uit, dus voegde ik ook als voorwaarde er aan toe dat ik het appartement moest kunnen bereiken zonder een lift.
3. Jing'an blijkt het hele populaire buurt te zijn. Jing'an is te vergelijken met een stadsdeel of deelgemeente met een eigen bestuur. In dit stadsdeel vind je kantoren van grote financiele instellingen, grote winkelstraten maar ook kleine winkels gerund door chinezen. Het geheel wordt ook afgewisseld door vele restaurants en cafeetjes. Dit stadsdeel is in vergelijking met andere stadsdelen schoon en de straten worden er netjes onderhouden. Dit alles wordt met betaald met de belastinginkomsten opgebracht door de financiele instellingen.
Over de buitenruimte in Jing'an die ook voor Nederlandse maatstaven er echt tip top in orde uitziet, zal ik later meer schrijven. Terug naar mijn wensenlijstje.
4. Huisgenoten, staat als laatste op mijn wensenlijstje, maar is natuurlijk wel belangrijk. Je houdt je over het algemeen wat langer uit als je leuke mensen om je heen hebt. Dat kunnen studenten zijn maar ook werkende mensen zijn. Voor mij persoonlijk van belang is dat ze niet roken of tot in de late uurtjes feesten in de woonkamer. Je kunt er niet helemaal op selecteren, want je zult ze niet altijd treffen bij het bezichtigen van een kamer of ze gaan in de loop der tijd weg.
Wat het uiteindelijk is geworden zullen jullie de volgende keer kunnen lezen.
maandag 30 augustus 2010
donderdag 26 augustus 2010
De eerste 12 uur in China
Hallo allemaal,
Ja jullie lezen het goed, ondanks de ontoegankelijkheid van de site toch een berichtje via een server in Hongkong. Erg omslachtig en daardoor geen garantie voor continue bijdragen.
Ondertussen ben ik nog steeds op zoek naar alternatieven.
De eerste 12 uur zijn als volgt verlopen:
Na aankomst op de luchthaven, met de taxi naar Clemens, een Oostenrijkse vriend die ik nog ken uit mijn studietijd. Totdat ik een kamer heb gevonden, kan ik hier verblijven.
Bagage gedropt en sim kaart gekocht. Het telefoonnummer is: 00 86 15026640568. Naar een internet cafe gegaan en advertenties doorgenomen op zoek naar een kamer.
Gegeten in een Vietnamees restaurant voor 32 RMB = 4 euro. Daarna terug naar het appartement om een tukkie te doen en dit bericht te schrijven.
Vanavond naar een borrel voor Nederlandse expats in de Joybar (zie www.sjanghai.com/borrel, deze zin moet ik erbij zetten van Clemens die de borrel organiseert).
Ja het integreren in de Chinese samenleving verloopt volgens plan, om het geheel te versnellen ga ik zaterdag aanstaande ook nog eens naar het Kunshan bierfestival samen met een stel Duitstaligen.
Auf wiedersehen!
Ja jullie lezen het goed, ondanks de ontoegankelijkheid van de site toch een berichtje via een server in Hongkong. Erg omslachtig en daardoor geen garantie voor continue bijdragen.
Ondertussen ben ik nog steeds op zoek naar alternatieven.
De eerste 12 uur zijn als volgt verlopen:
Na aankomst op de luchthaven, met de taxi naar Clemens, een Oostenrijkse vriend die ik nog ken uit mijn studietijd. Totdat ik een kamer heb gevonden, kan ik hier verblijven.
Bagage gedropt en sim kaart gekocht. Het telefoonnummer is: 00 86 15026640568. Naar een internet cafe gegaan en advertenties doorgenomen op zoek naar een kamer.
Gegeten in een Vietnamees restaurant voor 32 RMB = 4 euro. Daarna terug naar het appartement om een tukkie te doen en dit bericht te schrijven.
Vanavond naar een borrel voor Nederlandse expats in de Joybar (zie www.sjanghai.com/borrel, deze zin moet ik erbij zetten van Clemens die de borrel organiseert).
Ja het integreren in de Chinese samenleving verloopt volgens plan, om het geheel te versnellen ga ik zaterdag aanstaande ook nog eens naar het Kunshan bierfestival samen met een stel Duitstaligen.
Auf wiedersehen!
maandag 23 augustus 2010
Censuur
Ik heb nog geen voet aan wal gezet in China maar ervaar nu al de eerste eigenaardigheden van het land: censuur. Blogger.com is een van de website die niet toegankelijk is in China. Dat is een beetje onhandig als je een blog in het land wil bijhouden.
Dus na één bijdrage moet ik helaas deze blog gaan opheffen. Uiteraard zal ik wel ergens mijn belevenissen en verwonderingen neerpennen, zodra ik een alternatief heb gevonden krijgen jullie daar zo snel mogelijk bericht over.
 |
| Bericht over de toegankelijkheid van blogspot.com op de site |
donderdag 19 augustus 2010
Waarom China?
Welkom op mijn blogpagina. De komen tijd zul je op deze pagina al mijn belevenissen in en verwonderingen over China kunnen volgen.
De eerste vraag die de mensen aan mij stellen als ik ze vertel dat ik 9 maanden naar China ga is "Waarom China?". Ja, waarom eigenlijk? Over het antwoord ben ik eigenlijk pas gaan nadenken omdat deze vraag mij vaak werd gesteld. Met dit soort dingen is het eigenlijk zo dat je niet altijd een logische verklaring ervoor heb. Dit soort dingen doe je op gevoel of omdat iets je interesseert. Wat is er dan zo interessant aan het land? 1. China heeft een van de oudste beschavingen ter wereld die zo'n 5000 tot 7000 jaar terug gaat. 2. China is een land dat zich bevind tussen het communisme en het kapitalisme, het collectivisme en individualisme, verstedelijking en het platteland. Al met al een land dat in vele opzichten fascineert. Daarnaast is China het land van mijn verre voorouders, reden nummer 3 die overigens niet van doorslaggevend belang was.
Zelf denk ik dat het gewoon interesse is, in andere culturen, landen en talen. In 2003 heb ik iets soortgelijks gedaan, toen ben ik een jaar in Brazilië geweest en dat is me zo goed bevallen dat ik met mezelf de afspraak heb gemaakt om één keer in de drie jaar dit te doen. Het heeft iets langer geduurd, maar eindelijk is dan weer zover.
Iedereen heeft op zijn of haar manier een hobby, een passie, een liefhebberij waar al je tijd en geld aan op gaat, waar je bloed harder van gaat stromen, waar je een ontzettende adrenaline kick van krijgt. Ik krijg een kick van culturele uitwisselingen. Het zijn in een ander land zet je zintuigen op scherp, laat je alle vormen van intelligentie gebruiken, relativeert je eigen dagelijkse omgeving, doet je beseffen dat er verschillend realiteiten in de wereld zijn en kennelijk stimuleert het ook de creativiteit (volgens onderzoek van INSEAD, int. business school).
Wat verwacht ik?
Een combinatie van weerzin, schoonheid, verbazing en vermaak. Weerzin, omdat vanuit een westers oogpunt er dingen gebeuren die onacceptabel zijn. De bouw van een drieklovendam waar tienduizenden mensen voor moesten verhuizen, milieu vervuiling ten behoeve van industriële groei, censuur op media. Schoonheid, omdat China op gebied van kunst en nijverheid mooie dingen heeft voortgebracht, zoals het Terracottaleger, de Verboden Stad en de natuur (nog steeds) ongekend mooi is zoals het Karstgebergte in Guangxi. Verbazing omdat alles ik alles in de meest overtreffende trap zal ervaren. En natuurlijk hoop ik mezelf tussen alle ervaringen door ontzettend te vermaken.
Wat zal ik missen?
Chinezen schijnen heel erg indirect te communiceren. Het woord "nee" zul je niet snel horen. Om je niet te beledigen zeggen ze liever "misschien". Voor iemand met een lekkere recht-door-zee mentaliteit zoals ik, is dit ingewikkeld. Verder denk ik ook mijn dagelijkse fietstochtje te missen. Shanghai is een stad met 15 miljoen inwoners en een oppervlakte heeft van een zevende van Nederland. Ook al schijnt China een enorm fietsland te zijn, in de grote stad ga ik vanwege de afstanden en drukte er mij niet aan wagen. Verder zal ik op z'n tijd ook de Rotterdamse multiculturele culinaire hoogstandjes (turkse pizza, bara, babi pangang, roti, en niet te vergeten de bruine boterham met kaas met een glas melk) missen (overigens is dit geen oproep om deze zaken mee te nemen, beste collegae Madly en Cindy).
Wat ga ik er doen?
Ten eerste zal ik mijzelf vijf maanden lang bezig houden met een cursus Mandarijn op de East China Normal university. Tussen de lessen door zal ik mij vermoedelijk begeven in een van de vele restaurants, expat feestjes, antiekmarkten en winkelcentra die Shanghai rijk is. Hopelijk maak ik ook vele chinese vrienden zodat ik de opgedane kennis in de cursus ook in de praktijk kan brengen.
Wat kunnen jullie verwachten van deze blog?
De ondertitel van deze blog luidt: "Verwonderingen en belevenissen van Amelia in China". Meer heb er niet aan toe te voegen.
Veel leesplezier!
De eerste vraag die de mensen aan mij stellen als ik ze vertel dat ik 9 maanden naar China ga is "Waarom China?". Ja, waarom eigenlijk? Over het antwoord ben ik eigenlijk pas gaan nadenken omdat deze vraag mij vaak werd gesteld. Met dit soort dingen is het eigenlijk zo dat je niet altijd een logische verklaring ervoor heb. Dit soort dingen doe je op gevoel of omdat iets je interesseert. Wat is er dan zo interessant aan het land? 1. China heeft een van de oudste beschavingen ter wereld die zo'n 5000 tot 7000 jaar terug gaat. 2. China is een land dat zich bevind tussen het communisme en het kapitalisme, het collectivisme en individualisme, verstedelijking en het platteland. Al met al een land dat in vele opzichten fascineert. Daarnaast is China het land van mijn verre voorouders, reden nummer 3 die overigens niet van doorslaggevend belang was.
Iedereen heeft op zijn of haar manier een hobby, een passie, een liefhebberij waar al je tijd en geld aan op gaat, waar je bloed harder van gaat stromen, waar je een ontzettende adrenaline kick van krijgt. Ik krijg een kick van culturele uitwisselingen. Het zijn in een ander land zet je zintuigen op scherp, laat je alle vormen van intelligentie gebruiken, relativeert je eigen dagelijkse omgeving, doet je beseffen dat er verschillend realiteiten in de wereld zijn en kennelijk stimuleert het ook de creativiteit (volgens onderzoek van INSEAD, int. business school).
 | |
| Karstgebergte |
Een combinatie van weerzin, schoonheid, verbazing en vermaak. Weerzin, omdat vanuit een westers oogpunt er dingen gebeuren die onacceptabel zijn. De bouw van een drieklovendam waar tienduizenden mensen voor moesten verhuizen, milieu vervuiling ten behoeve van industriële groei, censuur op media. Schoonheid, omdat China op gebied van kunst en nijverheid mooie dingen heeft voortgebracht, zoals het Terracottaleger, de Verboden Stad en de natuur (nog steeds) ongekend mooi is zoals het Karstgebergte in Guangxi. Verbazing omdat alles ik alles in de meest overtreffende trap zal ervaren. En natuurlijk hoop ik mezelf tussen alle ervaringen door ontzettend te vermaken.
Wat zal ik missen?
Chinezen schijnen heel erg indirect te communiceren. Het woord "nee" zul je niet snel horen. Om je niet te beledigen zeggen ze liever "misschien". Voor iemand met een lekkere recht-door-zee mentaliteit zoals ik, is dit ingewikkeld. Verder denk ik ook mijn dagelijkse fietstochtje te missen. Shanghai is een stad met 15 miljoen inwoners en een oppervlakte heeft van een zevende van Nederland. Ook al schijnt China een enorm fietsland te zijn, in de grote stad ga ik vanwege de afstanden en drukte er mij niet aan wagen. Verder zal ik op z'n tijd ook de Rotterdamse multiculturele culinaire hoogstandjes (turkse pizza, bara, babi pangang, roti, en niet te vergeten de bruine boterham met kaas met een glas melk) missen (overigens is dit geen oproep om deze zaken mee te nemen, beste collegae Madly en Cindy).
Wat ga ik er doen?
Ten eerste zal ik mijzelf vijf maanden lang bezig houden met een cursus Mandarijn op de East China Normal university. Tussen de lessen door zal ik mij vermoedelijk begeven in een van de vele restaurants, expat feestjes, antiekmarkten en winkelcentra die Shanghai rijk is. Hopelijk maak ik ook vele chinese vrienden zodat ik de opgedane kennis in de cursus ook in de praktijk kan brengen.
Wat kunnen jullie verwachten van deze blog?
De ondertitel van deze blog luidt: "Verwonderingen en belevenissen van Amelia in China". Meer heb er niet aan toe te voegen.
Veel leesplezier!
Abonneren op:
Posts (Atom)