Hoe moeilijk is het om in contact te komen met lokale inwoners en reizigers als je in je eentje in een ver buitenland zit? Dit hoeft niet moeilijk te zijn. Op internet wemelt het tegenwoordig van de websites die een sociaal netwerk onderhouden, Facebook, Hyves, Linked in je kent ze wel. Een minder bekende is Couchsurfing.org. Via dit netwerk kun je in contact komen met de inwoners van een stad die je bezoekt en reizigers die net als jij op dat moment in die stad zijn. Maar couchsurfing is meer dan dat. Met couchsurfing kun op zoek gaan naar een "couch" of een "couch" kunt aanbieden. Een "couch" staat in dit geval voor een slaapplaats. Slapen bij een wildvreemde thuis, zonder dat je er voor hoeft te betalen?! De meesten kijken me vol verbazing aan als ik vertel dat ik dit doe. Dan zeg ik: "Ja, want het zijn geen wildvreemden en het is niet helemaal gratis.
Couchsurfen doe je niet in de eerste plaats omdat je wilt besparen op hotelkosten, alhoewel dit natuurlijk een prettige bijkomstigheid is. Couchsurfen doe je omdat je geïnteresseerd bent in de lokale manier van leven, omdat je het leuk vindt om in contact te komen met de lokale bevolking, omdat je ideeën en meningen wilt uitwisselen, omdat het gezellig is om "thuis" te komen in een huis dan in een onpersoonlijke hotelkamer. Couchsurfing is dan ook een uitkomst voor reizigers die in hun een eentje reizen.
Hoe vind je een couch?
Hoewel ik nog nooit een datingwebsite heb gezien, kan ik me voorstellen dat het ongeveer op dezelfde manier gaat. Je maakt een profiel aan waarin je zelf voorstelt. Je vertelt iets over de couch die je beschikbaar stelt, de huisregels en de voorwaarden waaronder jij je slaapplaats beschikbaar stelt, bijvoorbeeld alleen in het weekend. Je hoeft niet perse een slaapplaats ter beschikking stellen, je kunt ook aanbieden om een drankje te doen, de stad te verkennen, of gewoon hulp aan te bieden. Als je een couch zoekt kun je in de speciale zoekfunctie allerlei variabelen opgeven. Zoals voorkeur voor man/vrouw, leeftijd, wel of geen foto op het profiel, gegevens wel of niet geverifieerd, etc en natuurlijk de stad waarin je de couch zoekt. Als je alle gegevens hebt ingetypd, rollen er een aantal profielen uit. Aan deze couchsurfers kun je een verzoek sturen. Vervolgens is het aan hen om jouw verzoek te accepteren of af te wijzen.
Omdat je je gastheer/vrouw of surfer selecteert op basis van hun profiel en verzoek, zijn het niet geheel wildvreemden voor je. Van te voren weet je wat zijn of haar interessen zijn, welke talen ze spreken, of ze zelf al eerder hebben gesurfd in welke landen ze zijn geweest. Daarnaast kunnen andere couchsurfers referenties achterlaten op jouw profiel. In referenties vertellen andere couchsurfers over hun ervaringen met de persoon. Via de referenties kun je dus ook je toekomstige surfer/gastheer leren kennen.
Couchsurfing kost geen geld.
Couchsurfing kost geen geld en levert tegelijkertijd interessante ervaringen op. Echter is het wel zo dat je je gastheer niet als een hotel moet beschouwen. Het is geen plek waar je alleen een douche neemt, slaapt en je spullen bewaart. Als je couchsurft, heb je aandacht voor je gastheer/surfer. Je probeert wat tijd met elkaar te besteden, door bijvoorbeeld samen te koken, uit eten te gaan, of op stap te gaan. Juist dit aspect maakt het couchsurfing leuk omdat je op deze manier meer te weten komt over de lokale gewoonten en cultuur. Als gast respecteer je ook de huisregels van de gastheer.
In HongKong heb ik twee keer gecouchsurfd. Eerst bij Ming en daarna bij Yammi.
 |
| Rechts mijn host: Yat Ming Pong. Zijn CS missie: mensen uit zoveel mogelijk verschillende landen ontmoeten. |
|
|
 |
| Woonkamer van Ming met linksonderin de stroopwafels die ik als cadeau heb meegebracht. | | | |
|
|
 |
| Hier zit ik op mijn couch in de woonkamer van Ming | | | | | | | | |
|
Ming woont in een flat op de 11e verdieping tussen de metrostations Austin en Jordan voor degenen die dat wat zegt. Ming is een geboren en getogen Hongkongnaar, theatermaker, zwerfkattenvoeder, idealist en geen fan van de communistische partij. Voor het aankomend jaar heeft hij voor zichzelf ten doel gesteld om geen ene dollar uit te geven aan een diensten aangeboden door de vier grootste investeerders van Hong Kong, wat o.a. inhoudt dat hij geen gebruik kan maken van de veerpont tussen HongKong eiland (centraal HK) en Kowloon waar hij zelf woont.
Ming is een fanatieke couchsurfer. Hij heeft veel gesurfd in Europa en Zuid Amerika en heeft bijna continue surfers op bezoek. Op een schaal van 1 tot 10 zou ik de couch van Ming een 9 willen geven. Een hele gastvrije host en interessante gesprekspartner met een fijn apartement.
Na drie dagen moest ik echter verkassen omdat Ming een andere couchsurfer zou ontvangen. Ik verhuisde toen naar Yammi in de New Territories, zeg maar het platteland van Hong Kong (ja okee Cindy het is niet helemaal een correcte beschijving maar het is enkel om aan te geven dat het ver weg van het centrum is, bijna in de bergen). Het huis van Yammi was totaal het tegenovergestelde van Ming, een oud huis bestaande uit meerdere losstaande kamers op de begane vloer grenzend aan een rijstveld en een autosloop met zeeën van ruimte.
 |
| Douchen met uitzicht op een rijstveld |
 |
| Op mijn couch in de woonkamer van Yammi |
 |
| v.l.n.r. de oma van Yammi, de moeder van Yammi en ik zelf |
Yammi is een spontane energieke meid die zelf ook heel wat kilometers heeft afgereisd. Twee jaar lang bracht ze door in Europa, Australië en Zuid Amerika en was alleen met Chinees nieuwjaar thuis. Yammi heeft vier zussen en apetrotse moeder. Die heeft vol trots mij diverse (trouw)foto's laten zien van de oudere dochters en haar kleinkinderen waaronder een schattige jongen-meisje tweeling. Met Yammi heb ik helaas niet zoveel tijd doorgebracht omdat ze moest werken, in plaats daarvan heeft de moeder mij getrakteerd op een ontbijt in een dimsum restaurant, waar de oudjes van het stadje bij elkaar komen om de dag te beginnen met het uitwisselen van de laatste roddels. Daarna zijn we op de fiets naar het super de luxe huis van een andere dochter gegaan. Alhoewel we niet echt konden communiceren had ik het gevoel dat de moeder het oprecht leuk vond om mij rond te leiden.
Ook de korte confrontatie die ik had met de oma was onvergetelijk. Op de middag dat ik mijzelf aan het voorbereiden was voor de bruiloft van mijn collega Cindy, had ik de deur openlaten staan van de huiskamer. In de verte zag ik een oud klein gerimpeld vrouwtje langzaam richting het huis schuifelen. Ik had haar nog niet eerder gezien, maar had wel het vermoeden dat het de oma zou zijn. Na een paar minuten was ze gearriveerd bij de deur en kwam ze met een sjagerijnig gezicht naar binnen schuifelen. Ze keek zo boos, ik dacht dat ze me op m'n donder zou geven voor iets. In plaats daarvan keek ze een beetje in de rondte, bestudeerde de stroopwafels die ik op tafel had gezet, plukte een druif, zei wat in het Kantonees en liep vervolgens met een grote glimlach weer weg. Ik voelde mij nog nooit zo opgelucht. Wat bleek, Yammi die er niet was, had aan haar oma gevraagd om aan mij te vragen of ik nog wat nodig had. Een onvergetelijk couchsurf moment.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Meer weten over couchsurfing:
www.couchsurfing.org
Overgesensationaliseerd
bericht in de Telegraaf
Item in
rtl nieuws