Waarom China?

Welkom op mijn blogpagina. De komen tijd zul je op deze pagina al mijn belevenissen in en verwonderingen over China kunnen volgen.

De eerste vraag die de mensen aan mij stellen als ik ze vertel dat ik 9 maanden naar China ga is "Waarom China?". Ja, waarom eigenlijk? Over het antwoord ben ik eigenlijk pas gaan nadenken omdat deze vraag mij vaak werd gesteld. Met dit soort dingen is het eigenlijk zo dat je niet altijd een logische verklaring ervoor heb. Dit soort dingen doe je op gevoel of omdat iets je interesseert. Wat is er dan zo interessant aan het land? 1. China heeft een van de oudste beschavingen ter wereld die zo'n 5000 tot 7000 jaar terug gaat. 2. China is een land dat zich bevind tussen het communisme en het kapitalisme, het collectivisme en individualisme, verstedelijking en het platteland. Al met al een land dat in vele opzichten fascineert. Daarnaast is China het land van mijn verre voorouders, reden nummer 3 die overigens niet van doorslaggevend belang was.

Zelf denk ik dat het gewoon interesse is, in andere culturen, landen en talen. In 2003 heb ik iets soortgelijks gedaan, toen ben ik een jaar in Brazilië geweest en dat is me zo goed bevallen dat ik met mezelf de afspraak heb gemaakt om één keer in de drie jaar dit te doen. Het heeft iets langer geduurd, maar eindelijk is dan weer zover.
Iedereen heeft op zijn of haar manier een hobby, een passie, een liefhebberij waar al je tijd en geld aan op gaat, waar je bloed harder van gaat stromen, waar je een ontzettende adrenaline kick van krijgt. Ik krijg een kick van culturele uitwisselingen. Het zijn in een ander land zet je zintuigen op scherp, laat je alle vormen van intelligentie gebruiken, relativeert je eigen dagelijkse omgeving, doet je beseffen dat er verschillend realiteiten in de wereld zijn en kennelijk stimuleert het ook de creativiteit (volgens onderzoek van INSEAD, int. business school).

Karstgebergte

Wat verwacht ik?
Een combinatie van weerzin, schoonheid, verbazing en vermaak. Weerzin, omdat vanuit een westers oogpunt er dingen gebeuren die onacceptabel zijn. De bouw van een drieklovendam waar tienduizenden mensen voor moesten verhuizen, milieu vervuiling ten behoeve van industriële groei, censuur op media. Schoonheid, omdat China op gebied van kunst en nijverheid mooie dingen heeft voortgebracht, zoals het Terracottaleger, de Verboden Stad en de natuur (nog steeds) ongekend mooi is zoals het Karstgebergte in Guangxi. Verbazing omdat alles ik alles in de meest overtreffende trap zal ervaren. En natuurlijk hoop ik mezelf tussen alle ervaringen door ontzettend te vermaken.

Wat zal ik missen?
Chinezen schijnen heel erg indirect te communiceren. Het woord "nee" zul je niet snel horen. Om je niet te beledigen zeggen ze liever "misschien". Voor iemand met een lekkere recht-door-zee mentaliteit zoals ik, is dit ingewikkeld. Verder denk ik ook mijn dagelijkse fietstochtje te missen. Shanghai is een stad met 15 miljoen inwoners en een oppervlakte heeft van een zevende van Nederland. Ook al schijnt China een enorm fietsland te zijn, in de grote stad ga ik vanwege de afstanden en drukte er mij niet aan wagen. Verder zal ik op z'n tijd ook de Rotterdamse multiculturele culinaire hoogstandjes (turkse pizza, bara, babi pangang, roti, en niet te vergeten de bruine boterham met kaas met een glas melk) missen (overigens is dit geen oproep om deze zaken mee te nemen, beste collegae Madly en Cindy).

Wat ga ik er doen?
Ten eerste zal ik mijzelf vijf maanden lang bezig houden met een cursus Mandarijn op de East China Normal university. Tussen de lessen door zal ik mij vermoedelijk begeven in een van de vele restaurants, expat feestjes, antiekmarkten en winkelcentra die Shanghai rijk is. Hopelijk maak ik ook vele chinese vrienden zodat ik de opgedane kennis in de cursus ook in de praktijk kan brengen.

Wat kunnen jullie verwachten van deze blog?
De ondertitel van deze blog luidt: "Verwonderingen en belevenissen van Amelia in China". Meer heb er niet aan toe te voegen.
 
Veel leesplezier!