chinese les op ECNU

Het is nu al bijna twee maanden dat ik Chinese les volg op de ECNU, East China Normal University. Ik volg vijf dagen per week les, drie uur per dag in de ochtend. Drie keer per week krijg ik les van laoshi (leraar) Xu Xiaona en twee keer per les van laoshi Yao Jing. Laoshi Xu geeft les is geschreven chinees en is een strenge juf wiens persoonlijke levensmotto is: "Rust, Reinheid en Regelmaat" , en dat probeert ze ook op ons over te brengen. Laoshi Xu maakt tussen de gramatica regels door, opmerkingen in de trant van "Als je elke dag je karakters oefent, zult je vast een hele hoge score halen op het midterm examen.", of "Ah jij houdt van thee, thee drinken is een goede gewoonte." of (in de les over boodschappen doen:) "Sinaasappelen en knoflook beschermen je tegen de winterkou". En uiteraard ontbreken de chinese gezegden ook niet zoals "Teveel slapen maakt je dom." 

Namenlijst van klas 1-1F met 13 nationaliteiten. Ik sta op plaats 5.

Klassefoto 1-1F

Laoshi Yao geeft oraal chinees en is een levendig type, stuitert bijna letterlijk door de klas, vertelt met veel gevoel voor drama over China en haar ervaringen met buitenlanders en herhaalt zinnen zonder dat ze het in de gaten heeft (Read after me, read after me. In my hometown...., in my hometown...). Laoshi Yao heeft meer dan laoshi Xu, belangstelling voor alles wat buitenlands is. Soms heb ik het idee dat wij meer haar aan het bijscholen zijn, dan zij ons chinees leert. In de oefeningen die ze aan ons geeft, moeten vaak iets vertellen over het land waar we vandaan komen. Al in de eerste week vroeg ze ons land van herkomst op het bord te tekenen en er iets over vertellen. Op dat moment kenden we maar net drie woorden chinees! Onderwerpen die daarna aan de orde kwamen: betekenis van de nationale vlag, het klimaat, hoe schrijf je een adres op een envelop in jouw land, zing een liedje uit je eigen land (Sinterklaas kapoentje werd het in mijn geval). Deze fascinatie is misschien te verklaren uit het feit dat veel chinese meiden een fascinatie hebben voor Westers uitziende (blanke) mannen. De vrouwelijke laoshi's willen ook liefst les geven aan het niveau 1-1 (allerlaagste basisniveau) omdat daar de meeste knappe jongens zitten, vertelde laoshi Yao opgewonden. Daarbij wees ze als voorbeeld onze 18-jarige puberale russische klasgenoot aan, met kapsel model bloempot.

Helemaal links Alexander, een lekker ding volgens de vrouwelijke docenten

Wat beide laoshi's gemeenschappelijk hebben is, dat er in de les veel gezongen wordt. Chinezen hebben in vergelijking met de rest van wereld, minder moeite met zingen in het openbaar. In een karaokebar je verjaardag vieren is de normaalste zaak van de wereld. Laoshi Xu heeft het haar persoonlijke missie gemaakt om ons genoeg chinese liedjes te leren zodat we aan het eind van het semester met de hele klas in een karaokebar de hele avond liedjes kunnen zingen. Mijn persoonlijke favoriet tot nu is "Liang zhi lao hu". Twee tijgers.

Op de melodie van vader Jacob:

Liang zhi lao hu                     Twee tijgers
Liang zhi lao hu                     Twee tijgers
Pao de kuai                           Rennen heel snel
Pao de kuai                           Rennen heel snel
Yi zhi mei you er duo              Eentje heeft geen oren
Yi zhi mei you wei ba              Eentje heeft geen staart
Zhen qi guai                           Dat is raar
Zhen qi guai                           Dat is raar

Laoshi Yao steekt niet onder stoelen en banken dat ze het lesmateriaal waarmee ze moet werken drie keer niets vindt. Zij en haar collega's hebben de directie erop aangedrongen om ander materiaal te kiezen, maar uiteraard wordt er niet naar ze geluisterd. Het boek is uitgegeven door de Beijing universiteit en staat daarom vol met woorden die eindigen met een r. De zinnen die er in staan zijn lang en de illustraties heel kinderlijk. Misschien dat we daarom ook veel spelletjes in de klas doen, zoals beeld deze zin uit:

Hints met chinese zinnen

Volgende week heb ik midterm exams. Dan zal blijken hoeveel chinees ik in twee maanden heb opgestoken en of laoshi Xu vindt of ik genoeg heb gestudeerd.